ÖNCE DOLMAKALEM VARDI

Uzun bir aradan sonra parmaklarımın arasında. Daha masallarım yoktu ortada "parama kıyıp" almıştım oysa para ne ki dolmakalemin yanında! Kaybederim, düşürür kırarım korkusuyla hayli zaman evden dışarı çıkaramadığımdın. Zorluyorum artık kendimi alıp atıyorum çantama; çizilmenden, çantamın kalabalığı içinde kaybolmandan,  düşürmemden seni korkmadan, daha doğrusu korkmama rağmen.  Yazmayı seninle daha çok sevdim madem ki kısmetinde parmaklarımın arasında olmak varmış evimde de çantamda da daimdir yerin başucumdasın elimin altındasın.